Wessel Keuper was tot 20 september eigenaar van een nog in gebruik zijnde gasbroninstallatie en wilde die voor het werelderfgoed in stand houden. Echter de regelgeving van Uitwaterende Sluizen hebben hem (weliswaar grommend) doen besluiten zijn verzet op te geven en de ketel van zijn erf weg te halen.
Op 19 juli nog publiceerde Dagblad Waterland het hieronderstaande artikel, waarop hij voor deze site commentaar leverde.
 |
 |
Beemster Erfgoed en Brongas
"Sukkels: is dit wat jullie willen?"
Misschien hebt u het stukje in het NHD van 19 juli gezien over gasbronnen. Ik heb me daar een beetje wild uitgelaten over het hernieuwde getreiter van het Waterschap tegen mensen die een gasbron hebben.Toch klopt de strekking wèl.
Ik vind zelf dat ik een stukje bijdraag aan het Beemster Erfgoed door dat geval (onrendabel!) te onderhouden en een respectabele hoeveelheid methaangas uit de atmosfeer vandaan houd (ca. 20 keer zo schadelijk als CO2). Het Waterschap heeft jarenlang tegen de Brongashouders geprocedeerd en heeft uiteindelijk bij de rechter te horen gekregen dat ze met een onzinnige strijd bezig zijn omdat een TNO-rapport stelde dat bij sluiting van alle gasbronnen in de Beemster zich datzelfde water en datzelfde gas een weg naar de oppervlakte zouden verschaffen.
Daarop heeft het Waterschap zich een aantal jaren gedeisd gehouden, maar kijk: afgelopen maanden krijgen de gasbronhouders een mooie brief in de bus waarin ze te horen kregen dat als ze aan een heleboel (uiteindelijk wurgende)voorwaarden voldeden ze een vergunning zouden krijgen. Het Waterschap dringt zich dus nu als welwillende vergunningverlener op.
Een flink aantal gasbronhouders heeft gemeend dat ze hierdoor eieren voor hun geld kregen. Ze worden m.i. totaal belazerd en als "afvalwaterlozers" gedoogd.
Daarom heb ik maar gemeend om hardop te moeten weigeren een vergunning aan te vragen. (Dat water is tenslotte altijd zonder vergunning van het Waterschap naar boven gekomen, en zal dat ook blijven doen....)
Verder heb ik mijn voornemen kenbaar gemaakt om, zodra het Waterschap zich met controle of sancties bij me komt opdringen, mijn bron op ietwat spectaculaire wijze buiten dienst ga stellen. Hoe dat precies gaat gebeuren weet ik nog niet, maar wèl, dat het gaat gebeuren.
Jammer voor het landschap, jammer voor het Erfgoed, en jammer voor het klimaat.
De reden voor deze mail is om je te suggereren het brongasfenomeen (opnieuw?) aan de orde te stellen, als een onvervreemdbaar onderdeel van een Werelderfgoed, van een landschap, en met een klimaatbeschermende functie.
En om de geraffineerde, maar daarom niet minder onbeschofte, intimidatie van het Waterschap een beetje aan de orde te stellen.
En misschien om de Gemeente Beemster en het Historisch Genootschap een beetje wakker te schudden. ("Kijk nou toch sukkels, wat hier gebeurt, is dit wat jullie willen....?")
Wessel Keuper
|
